Caravan geïnstalleerd

In een eerder blog schreef ik over het grote voordeel van een caravan t.o.v. een kampeerbusje. Namelijk dat ik die gewoon kan achterlaten waar ik verblijf en dan eenvoudig met de auto overal naartoe kan.

Maar natuurlijk zijn er ook nadelen en is het niet alleen maar rozengeur en (volle) maneschijn. Vandaag dus een Inspiratiemail met geklaag, gezeur en gezever. Nee hoor, grapje :) Gewoon even wat nutteloze weetjes op een rij om een breder plaatje te schetsen van het leven on the road.

Hoewel een auto plus caravan dus wel meer bewegingsvrijheid geeft, kun je je met de totale combinatie veel minder makkelijk verplaatsen dan met een camper. Niet alleen qua maximum snelheid en al manoeuvrerend onderweg of op plaats van bestemming, maar ook het tempo waarmee je vertrekklaar of juist geïnstalleerd bent.

Men is gauw in de veronderstelling dat je met zo weinig ruimte en spullen lekker snel en makkelijk van plek naar plek kunt reizen.

Was het maar waar!

Ten opzichte van iemand met een huis: ja. Maar ten opzichte van een camper: hell no!

Allereerst kun je niet zomaar gaan rijden met een caravan die je in gebruik hebt – er staan spullen op plekken die daar niet probleemloos (kunnen) blijven staan als je de weg op gaat.

Om overbelading en slingergevaar te voorkomen is een goede gewichtsverdeling van belang. Daarbij heb ik natuurlijk veel meer spullen bij me dan een standaard kampeerder. Ik ben zeker 2 uur bezig om alles rijklaar te maken.

Dit alles moet vaak ook in een specifieke volgorde: je kunt niet eerst het badkamertje volbouwen met kratten en dan nog even het toiletje willen leegkieperen. Of alles al in het gangpad zetten, terwijl je achterin nog iets moet doen. Wat overigens wel regelmatig gebeurt…

En daarbij ben ik een oersloddervos, dus ik heb altijd nog een hoop extra troep op te ruimen en vaak ook nog een berg afwas en wasgoed weg te werken, dus tel er gerust nog een uurtje bij op ;)

Kortom, ik ben niet zo mobiel als het oogt.

Nog elke keer vergis ik me in de tijd die het kost en daarbij ben ik een uitsteller in hart en ziel en nieren en dus vertrek ik altijd veel later dan gepland, waardoor ik steevast in files terechtkom en ’s winters zelden voor het donker op plaats van bestemming aankom.

Zucht…

Je zou denken dat ik na al die keren ergernis er wel voor zorg dat dat niet meer gebeurt, maar helaas. Ik ben een ware master procrastinator (vandaar ook weer het late tijdstip van deze Inspiratiemail).

Hier een overzichtje van wat er allemaal bij komt kijken voor ik kan vertrekken:

  • Watertank legen (vinden de plantjes rondom fijn)
  • Twee afvalwateremmers legen (uitkijken dat je schoenen niet besmeurd raken tijdens het lopen)
  • Chemisch toiletje legen en schoonspoelen (blijft een naar karweitje)
  • Gasfles dichtdraaien (het makkelijkste klusje van allemaal!)
  • Prullenbakjes verschonen (ja ik heb er meer dan één)
  • Al het afval wegbrengen (soms best een eind lopen)
  • Afwas wegwerken (met een beetje mazzel van slechts één dag)
  • Losse spullen opbergen (veul!)
  • Badkamerschapje leegmaken (anders vind je je tandenborstel terug in de prullenbak)
  • Passpiegel van de wand (ook wonend in een caravan blijf je toch ijdel)
  • Kledingrek van de deur (immer overvol)
  • Wasrekje opbergen (en eventuele was opvouwen… nah, laat dat eventuele maar weg)
  • Glaswerk en andere gevaarlijk verpakte levensmiddelen uit de bovenkasten en keukenrekje (potten pindakaas, pakken hagelslag en ander veelkorrelig voedsel wil je echt niet bovenin vervoeren)
  • Zware kratten en dozen van de wandplank (wat heb ik toch nog steeds veel spullen)
  • Binnentafel inklappen (op de één of andere manier altijd een heel irritant werkje)
  • Wandopbergzak eraf (dat houden de haakjes niet, want ook overvol)
  • Dakluikjes en ramen sluiten (anders hoef je dat nooit meer te doen)
  • Opbergboxen en tassen van onder het bed rond de as zetten (op het *juiste* moment, wanneer je nergens anders meer bij hoeft)
  • Elektrakabel loskoppelen en oprollen (= vieze handen)
  • Pootjes indraaien en plankjes opbergen (eeuwig rotklusje, maar je krijgt er wel spierballen van)
  • Disselslot en wielklem verwijderen (anders kom je niet ver)
  • Deur en disselbak op slot (niet onbelangrijk)
  • Aankoppelen (in het kampeerseizoen komen er gelijk uit allerlei hoeken mannen aansnellen haha, zo grappig)
  • Verlichting controleren (maar ssst… dat doe ik niet altijd volledig 😇)
  • Caravanspiegels installeren (dus eerst weer uitstappen, want daar denk je pas aan zodra je weg wilt rijden)

In de zomer komt hier trouwens nog het één en ander bij:

  • Luifel afbreken, afborstelen en opbergen
  • Tafel en stoelen inklappen en inladen
  • Buitenverlichting (lampion + 2 grondlampen) verwijderen
  • Waslijn verwijderen en oprollen

Al met al best een gedoetje. Dus.

Bij het weer installeren van de caravan kun je vast wel bedenken dat veel van de hierboven genoemde dingen tegenovergesteld zijn, dus ik bespaar je een tweede lijstje. Dat gaat overigens wel een stuk sneller: dan ben ik ongeveer een uur bezig (afhankelijk van het seizoen, hoe de standplaats is qua hoogteverschillen etc).

Verhuisdagen zijn dus altijd best druk en stressvol, voornamelijk doordat ik mezelf zo heerlijk in de weg zit. Maar desondanks blijft het nog altijd een hele fijne levensstijl, waarbij ik vorige week vierde dat ik alweer 2 jaar thuisloos ben!

Met hart en ziel, Tamara

739 dagen
5866 km
Ede
Not so quick and easy
Getagd op:        
Sharing is caring

Verwante schrijfsels

Reacties

avatar