Waanzinnige zonsondergang in Kijkduin

Ontmoetingen, gesprekken, uitnodigingen, knuffelsessies, kampvuren, dansen, wandelingen, het leven vieren. Ik kan het haast niet meer bijhouden, zoveel heb ik in de afgelopen weken alweer meegemaakt.

Het is zó’n ander leven en tegelijkertijd voelt het ook heel vertrouwd.

Mijn caravan is echt mijn plekje, ik voel me er zo ontzettend in thuis en heb lekker alles bij de hand. Hoewel ik er op het moment even niet in verblijf: ik pas voor een weekje op iemands huis en kat. Ik mis mijn caravannetje zeker, maar geniet nu ook even met volle teugen van een privé badkamer. Mijn hemel, wat heb ik dat gemist haha.

Bij aankomst hier werd ik begroet door een buurtbewoner die mijn caravan-achteruitrij-parkeer-kunsten complimenteerde en zo raakten we even aan de praat. De volgende dag vond ik een tasje met groenten bij mijn caravan met een briefje, zo attent!

Een tasje met groe(n)ten
Een tasje met groe(n)ten

Even terug naar de camping in Groesbeek, waarvandaan ik mijn vorige Inspiratiemail schreef. Ik heb er precies een maand gestaan om even lekker bij te komen. Af en toe met vrienden uit de buurt afgesproken en samen gekookt of ik kreeg bezoek voor een gezellige wandeling en een goed gesprek (waaronder de dame uit dit avontuur). Dat heeft me echt goed gedaan.

Vanaf daar ben ik naar Kleve in Duitsland gereden voor een vierdaags zomerfestival bij een woongemeenschap waar ik al eens eerder was geweest. Met leuke workshops, gezellige mensen en heerlijk vega eten waande ik mij opnieuw op vakantie :)

Ik ontmoette er 3 mensen van een andere Duitse community en ik was meer dan welkom om daar een keer heen te komen. Zo leuk! En ideaal voor de wintermaanden, want ik kan er ook in huis overnachten.

Voor de periode tussen dit festival en het weekend erna waarin ik een acroyoga festival had geboekt, had ik nog geen idee waar te verblijven. En wat een mazzel dat dat acroyoga weekend op een camping bleek te worden gehouden! Dus ben ik er al 4 daagjes eerder heen gegaan.

En nog meer mazzel was dat er op zo’n 25 meter van mijn plekje een klein strandje was, waar ik met een vriendin nog heerlijk heb kunnen genieten van de laatste tropische dag van deze zomer. Via een avontuurlijke touwbrug kon je er komen, geheel in stijl dus ;)

Avontuurlijke touwbrug

Ook dit acroyoga (= acrobatische yoga, zeg maar het op iemands voeten vliegen) weekend was ook weer één en al genieten! Superleuke mensen, lekker veel spelen, plezier maken, fijn connecten, geweldig eten (vegan!), heerlijke massages en regelmatige grouphugs. Fijn om zo met mensen te kunnen zijn.

Acroyoga pose

Mijn fleurige caravan met dito belettering riep de nodige vragen op, dus na het horen van mijn levensstijl kreeg ik ook hier het ene na het andere aanbod om langs te komen als ik in de buurt van hen woonplaats kom.

Zo bijzonder, dat mensen het kennelijk zo leuk vinden dat ze me spontaan uitnodigen. Love it!

Zoals vorige keer beloofd nog een terugblik op de eerste weken:

  • In het kader van out of my comfortzone: fietsend op weg naar een supermarkt spontaan bij een bio-tuinderij stoppen om te vragen of je daar ook groenten kunt kopen blijkt supercool! ’t Winkeltje was die dag eigenlijk dicht, maar vooruit: ter plekke werd het voor me geoogst! Ik mocht gewoon aanwijzen :) En ik kreeg ook nog een leerzame rondleiding van een half uur, echt tof!
  • Wat is er nostalgischer dan mijn verjaardag vieren op de camping waar ik die als kind ook altijd vierde? :) Met net als toen badmintonnen, flesvoetballen en pannenkoeken eten. Traditiegetrouw zorgde mijn moeder weer voor ballonnen. Volgend jaar weer hoor haha.

Nostalgische verjaardag op de camping

  • Mijn terugkeer bij de vrienden waar ik 2 maanden terug ook al een weekje verbleef was als een warm bad: ik blij met hun gastvrijheid en gezelschap, zij blij met mijn hulp en aanwezigheid. Heerlijk genoten met elkaar van fijne gesprekken, samen eten, een keer een vuurtje en een dagje aan zee met een waanzinnige zonsondergang – zie kopfoto. En ik kreeg privé naailes :)

Privé naailes, supercool!

  • ’s Nachts wakker schrikken van gemorrel aan je caravan en denken dat er een inbreker rondsluipt waarna je door het dakluikje iets voorbij ziet bewegen hoort er kennelijk ook bij. Ksst, kat van de buren!
  • Op een camping met aan 3 zijden paardenweitjes heb je elke dag leuke tafereeltjes te aanschouwen, waarvan het keihard op en neer galopperen van de paarden toch wel de gaafste was. Gewoon op een meter of 20 van mijn caravan :) Ik had een geweldig filmpje kunnen hebben, ware het niet dat toen ze vanuit het niets wegstormden ik van enthousiasme op de uitknop drukte, sjittie!

En zo kan nog wel página’s vullen. Tot nu toe eigenlijk met alleen maar leuke dingen. Tuurlijk zijn er ook momenten dat ik me wat alleen voel of dat ik als vanouds niet vooruit te branden ben en heerlijk passief raak en vanalles uitstel. Het zal vast onderdeel zijn van het aanpassingsproces en heeft het nog wat tijd nodig.

Volgende week ga ik met een lieve vriend een weekendje naar Texel. We hangen mijn caravan achter zijn camper. Mijn huisje gaat de boot op! En daarna? Nog geen fláuw idee. And I like :)

I am on a road to nowhere

I’m on a road to nowhere en tegelijkertijd naar zoveel.

Hoe bijzonder kan het leven zich ontvouwen. Het stroomt. Het vloeit. Het beweegt in richtingen die ik niet had kunnen bedenken.

Ik voel me dankbaar. Ik verheug me op mijn toekomst terwijl ik ondertussen in het hier en nu vet aan het genieten ben :)

I am living a life I love!

Met hart en ziel, Tamara

149 dagen
532 km
Utrecht
Living a life I love
Getagd op:            
Sharing is caring

Verwante schrijfsels

Reacties

avatar