Cube Of Truth

Vijf maanden geleden schreef ik in mijn bekentenis:

“Ik schaam mij voor de mensheid als ik weer geconfronteerd word hoe verschrikkelijk de mens met dieren om kan gaan en dan met name voor voedselproductie. Letterlijk miljarden dieren die onder afschuwelijke omstandigheden leven en worden mishandeld, afgebeuld en uiteindelijk afgeslacht. Onder onze neus, in vrijwel elk land. Het meeste leed is echter niet zichtbaar voor de buitenwereld. Logisch ook, want de meeste consumenten zouden dat helemaal niet goedkeuren.”

Sindsdien is dit thema dan ook de rode draad in mijn leven. Het is echt part of my soul en dus heeft het impact op alles wat bij mij hoort en dus ook op mensen om me heen. Heavy shit kan ik je zeggen.

Een bijzonder proces dat niet fijn is, maar wat ik wel accepteer. Dit is mijn roeping.

In diezelfde bekentenis schreef ik ook dat ik me actief wilde gaan inzetten om bijv. voorlichting te gaan geven. Het duurde even voordat ik de vorm helder had. Maar inmiddels heb ik mijn plek gevonden.

Sinds begin juli doe ik wekelijks mee aan de Cube of Truth: een voorlichtingsactie op straat waarbij we video’s vertonen uit stallen en slachthuizen. Voorbijgangers die ze bekijken vragen we wat de beelden met hen doen, wat hun hart erover zegt. En zo ontstaat een gesprek over het verborgen leed, de redenen waarom we massaal vlees, vis, zuivel en eieren eten en of dat wat we erover weten eigenlijk wel allemaal klopt.

Cube Of Truth Amsterdam
Cube of Truth op de Dam in Amsterdam

De reacties zijn ontzéttend wisselend. Er zijn mooie, ontroerende en hoopgevende reacties: mensen die zich laten raken en soms gelijk bepaalde producten uit hun eetpatroon schrappen. En er zijn kortzichtige, halsstarrige en zelfs harteloze reacties: mensen die wel zien dat het niet oké is, maar die het vervolgens gaan goedpraten met meestal opvallend veel verschillende argumenten. En dan natuurlijk nog alle reacties daar tussenin.

Ongeacht het standpunt, het zijn stuk voor stuk positieve gesprekken. Ook al zijn we het totaal niet met elkaar eens en discussiëren we er soms heerlijk op los, het gaat altijd vriendelijk en gemoedelijk. Mensen nemen de tijd en dat waardeer ik.

En hoe bijzonder wanneer er mensen zijn die míj bedanken, voor het openen van hun ogen. Op mijn beurt bedank ik hen voor het openen van hun hart. Dit zijn ontroerende én motiverende cadeautjes

In gesprek bij de Cube of Truth
Foto: Ed Heesbeen
Gesprekken tijdens Cube of Truth
Foto: Lars Van’t Hul

Ik vertel daarnaast over het enorme en superhard groeiende aanbod van plantaardige alternatieven (er bestaan zelfs vegan garnalen, say what?) en bij welke supermarkten je die kunt kopen. Ik verwijs naar webshops, o.a. waar je meer dan 100 vegan kazen kunt vinden. Ik ga in op vragen over gezondheidsaspecten, voedingsstoffen en wat waar in zit. Of ik leg uit hoe je ‘eiersalade’ kunt maken van avocado en kala namak (zwavelzout), dat de ei-smaak zo creepy echt benaderd dat je er elke non-vegan mee voor de gek kunt houden.

En tot slot geef ik een kaartje mee met daarop tips voor documentaires, achtergrondinformatie en de gratis VeganChallenge die 1 oktober start: een maand lang plantaardige recepten, tips voor vervangers en handige weetjes, zó in je mailbox. Zo gaan mensen geïnspireerd naar huis. Wat iemands reactie ook is, er is hoe dan ook een zaadje geplant.

Cube Of Truth kaartje
Foto: Ed Heesbeen

Verder nog een leuke primeur! Ik start als gastblogger voor Seeds – Enjoy the Vegan Movement. Ik ga onder andere schrijven over mijn belevenissen tijdens de Cubes. Morgenochtend om 8.00 uur verschijnt mijn eerste blog! Tot die tijd kun je alvast mijn auteurspagina bekijken.

Met deze nieuwe koers in mijn leven probeer ik vorm te geven aan de gevoelens die zijn ontstaan. Van machteloosheid naar actie en van frustratie naar inspiratie. Op momenten heb ik het ook wel moeilijk, zeker wanneer ik weer met nieuwe misstanden word geconfronteerd. En tegelijk heb ik met deze hele nieuwe achterban een tweede familie, wat me heel veel steun geeft.

Hiernaast heb ik nog een hoop andere plannen en ideeën, daarover later meer!

Met hart en ziel, Tamara

P.S. Seeds is genomineerd voor een Vegan Award! Dus als je dit initiatief nu al leuk vindt, dan kun je nog tot en met vandaag (= 24 september) stemmen :)

P.P.S. Zondag 7 oktober van 13.30 tot 15.00 uur geef ik weer een Klankbeleving bij het yogacentrum in Oss!

 

531 dagen
4821 km
Montfoort
Een nieuwe koers – deel 1
Getagd op:            
Sharing is caring

Verwante schrijfsels

Reacties

avatar