Tamara blikt terug

Deze maand ben ik 1 jaar met mijn caravan op avontuur!

En dus is het weer tijd voor een nieuwe terugblik met mijn bevindingen:

  • Zelfs na 4076 km blijft het elke keer weer spannend om met een caravan te rijden.
  • In één jaar tijd onder 38 verschillende douches staan is vast wel guinnessbookofrecordswaardig.
  • Caravanlogica: kruiden bewaar je onder je bed en je afwas in de badkamer.
  • Het geluid van zachte regen op je caravandak terwijl je in bed ligt werkt kalmerend.
  • De herrie van een hagelbui op datzelfde dak doet echter ontzettend pijn aan je oren.
  • Bij vorst -wanneer je waterleidingen en kranen onbruikbaar zijn en je tijdelijk een kleine jerrycan met een prutskraantje in gebruik hebt- blijkt het ineens mogelijk om met slechts 400 ml water zowel je handen te wassen, je tanden te poetsen én je toiletje door te spoelen.
  • In diezelfde vorstperiode heb je niets aan je vriesvakje omdat het dan al zo’n 5 graden in de koelkast is en die dan dus helemaal niet aanspringt.
  • Je wasgoed heeft telkens weer een ander fris geurtje wanneer je bij iemand thuis een wasje hebt mogen draaien.
  • Na een jaar nog steeds dezelfde gasfles in gebruik hebben is op z’n minst opmerkelijk te noemen.
  • Afval scheiden zoals je dat vroeger deed is best een uitdaging.
  • ’s Winters ruikt je badhanddoek naar wat je de vorige avond hebt gekookt.
  • ’s Zomers ruikt je badhanddoek naar wat je buren hebben gekookt.
  • Een stroomstoring tijdens het winterse leven on the road werkt op je zenuwen.

Stroomstoring Jubbega

  • Je zorgvuldig gemaakte begroting van je maandelijkse kosten overschrijd je royaal, waardoor je net als voorheen nog steeds als een speer op je spaargeld inteert.
  • Een storm met windkracht 8 maakt dit avontuurlijke leven net even iets te avontuurlijk.
  • Wanneer je meer dan gemiddeld een kijkje in andermans huis(houden) krijgt doe je allerlei handige ideeën op, wat vast van pas komt als je ooit weer een enigszins normaal huis hebt (what- and whenever that may be).
  • In een nieuwbouwwijk annex bouwput verblijven is niet aan te bevelen – tenzij je om 7 uur ’s ochtends wakker wilt worden van het gestamp met heipalen.
  • Vanuit een stil bos naar een meerdaags festival met 250 mensen gaan is trouwens ook geen aanrader.
  • Je krijgt zomaar allerlei lieve kleine cadeautjes, waaronder meerdere beschermengeltjes.
  • Wanneer je vriendje je door het land komt opzoeken, heb je in ieder stadje hetzelfde schatje.
  • Op kampeerterreinen met voornamelijk senioren voel je je verrassend genoeg het meest thuis, wat maakt dat je je een halve bejaarde voelt.
  • Je oude huis en leven mis je geen seconde.
  • Van ZwerfPost (maken) word je blij!
  • Al caravanrijdend ben je net een slak: je sleept je huisje mee en je gaat niet zo hard.
  • Groesbeek blijkt een populaire plek voor bezoek van vrienden en familie.
  • Nooit eerder was je zo vroeg in het jaar al zo poepiebruin.
  • ’s Nachts om half 12 nog even je caravan moeten verbouwen omdat je lattenbodem vol groene schimmel zit is niet iets waar je op voorhand rekening mee had gehouden.

  • Grootste ergernis:
    Het geklungel met douchen en aankleden, want:
    a. je zeult je suf met al je zooi
    b. je moet telkens al die shampooflessen etc. afdrogen
    c. in de campingdouche sta je de halve tijd te hinkelen vanwege een kletsnatte vloer
    d. bij mensen thuis zijn er vaak te weinig (of geen) haakjes in de badkamer om pyjama, kleding en handdoek fatsoenlijk op te hangen
  • Grootste vergissing:
    Denken dat je het met je chemisch toilet dat al bijna tot de rand toe gevuld is nog wel 3 dagen kunt uitzingen omdat je geen zin hebt om dat ding een keer extra te legen, met tot gevolg dat je een overstromend toilet hebt, als een gek de boel moet opdweilen en er midden in een winterse nacht alsnog uit moet om die overvolle tank leeg te kieperen.
  • Grootste stommiteit:
    Een tweede keer een overstromend toilet hebben:

    • Wanneer je toiletje een niet goed sluitende rubberen afsluitring heeft (wat dan eigenlijk slechts een ‘ring’ te noemen is, maar dat terzijde), moet je niet vergeten de schuifklep al vóór gebruik te openen om lekkage te voorkomen.
    • Dit wel vergeten is niet grappig.
    • Met een slaperig hoofd vervolgens niet alle lekkage opmerken komt niet eens in de buurt van grappig: het gele goedje dat zich aan één zijkant geniepig een weg richting wanden en kiertjes baant kun je maar beter wel spotten.
    • Na anderhalve dag een vieze lucht in het badkamertje bespeuren is verre van grappig: het op handen en knieën op onderzoek uitgaan en ontdekken dat het tot ver onder je vernieuwde vloer nat, vies en stinkerig is wil je liever niet.
    • De vinylvloer er volledig uit moeten halen is allesbehalve grappig: die enorme lap met z’n onhandige vormen eruit wurmen, schoonmaken, laten drogen en er weer in puzzelen is best een gedoetje (op z’n zachtst gezegd dan hè).
  • Grootste besluit:
    Een ander toiletje nemen.

Top 3 engste momenten op de weg:

  1. Een dubbele bijna-aanrijding op een onduidelijke mega-rotonde, waarbij je denkt driekwart rond te gaan, maar kennelijk op de baan voor rechtdoor zit, waardoor je als het ware wordt afgesneden, moet uitwijken en je caravan de auto achter je op een haar na mist. Pfoe!
  2. Een joekel van een gat (zeg maar Belgische stijl) in de snelweg waar je natuurlijk precies met je caravanwiel doorheen rijdt, waarna je in je spiegels een heen en weer schuddende caravan ziet.
  3. Een lefgozer die op een N-weg besluit voor een bocht in te halen, waardoor hij recht op je af komt rijden en pas op het laatst naar z’n eigen weghelft terug kan – waarbij de auto achter je gelukkig afstand heeft gehouden, zodat je plots kunt remmen zonder risico dat je caravan een parkeergarage wordt.


En tot slot weer wat statistiekjes:

  • Dagen thuisloos: 444
  • Dagen op avontuur: 375
  • Km gereden met caravan: 4076
  • Aantal verschillende locaties: 36
  • Aantal keer verkast: 64
  • Aantal bekeuringen: 4
  • Aantal verbruikte gastanks: <1
  • Laagste nachtelijke buitentemperatuur: -9

Op 18 juni 2018 was ik precies 365 dagen onderweg.
Nog elke dag geniet ik van mijn knusse huisje op wielen.

Het is mijn thuis, waar ik ook ben

Mijn bevindingen van het eerste half jaar vind je in mijn vorige terugblik.

Met hart en ziel, Tamara

444 dagen
4076 km
Steenwijk
1 jaar op avontuur: een tweede terugblik
Getagd op:                
Sharing is caring

Verwante schrijfsels

3
Reacties

avatar
Marco
Bezoeker
Marco

4 bekeuringen??? hoe kan dat nou?? Jij bent altijd zo van je aan de regeltjes houden…. ;-)

Leonie
Bezoeker
Leonie

Lieve Tamara, wat leuk om je jaar in een notendop te lezen. Je hebt echt een leuke schrijfstijl! Dikke kus